Panie Ministrze! W grudniu 2004 roku, działając pod moją nieobecność i na moje polecenie,
Panie Ministrze! W grudniu 2004 roku, działając pod moją nieobecność i na moje polecenie, Dyrektor mojego Biura Poselskiego przekazał Panu Ministrowi dokumenty dostarczone do Biura przez grupę obywateli z gminy Nowa Słupia, w tym przez radnego Zenobiusza Nowińskiego, przewodniczącego Komisji Ładu, Porządku i Bezpieczeństwa Publicznego Rady Gminy. Dokumenty te zawierały informacje wymagające sprawdzenia przez organy ścigania, dotyczące między innymi osób działających w strukturach Państwa Polskiego.
W piśmie skierowanym do Pana na moje polecenie zawarta została prośba o niesprawdzanie tych informacji za pośrednictwem aparatu ścigania w Województwie Świętokrzyskim.
W rozmowie osobistej z Panem Ministrem, odbytej w lutym 2005 roku, miałem zaszczyt przekazać Panu informację, że Prokuratura Apelacyjna w Krakowie, której zechciał przekazać Pan sprawę, w ramach pomocy prawnej zwróciła się do Prokuratury Rejonowej w Ostrowcu Świętokrzyskim, a ta zleciła czynności w sprawie jednostce Policji Państwowej z Łagowa, obejmującej swym działaniem teren Gminy Nowa Słupia.
Doszło do sprawdzania przekazanych za moim pośrednictwem informacji przez osoby ze środowiska, które samo powinno być sprawdzane w tej sprawie.
Następnie zaczepka, skierowana przeciwko radnemu Nowińskiemu, stała się przyczyną kolejnych dwóch postępowań - najpierw z wniosku radnego Nowińskiego przeciwko osobie zaczepiającej, a potem z wniosku osoby, z którą miał konflikt, przeciwko niemu. Czynności w tej sprawie podjęte zostały przez Policję Państwową z Łagowa, pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Miałem zaszczyt osobiście powiedzieć o tym Panu w maju tego roku. Na tle tych okoliczności pragnę sformułować interpelację:
1. Czy zdaje sobie Pan Minister sprawę, że sama świadomość istnienia podobnych okoliczności powoduje, iż liczne środowiska w Polsce odmawiają współpracy z organami ścigania, sądzą bowiem, że organy te będą dla nich realnym źródłem zagrożenia?
2. Czy zdaje sobie Pan Minister sprawę, że w tym konkretnym przypadku wystąpiły okoliczności, które podważają zaufanie także do posła na Sejm RP, który, wypełniając swoje ustawowe obowiązki i działając zgodnie z prawem, podjął się interwencji poselskiej? I że tym samym następuje podważanie zaufania do ustawowej instytucji interwencji poselskiej jako instrumentu wspierającego działania obywateli domagających się rządów prawa?
3. Jaką strategię działania zamierza Pan, jako Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej, przyjąć w tym i analogicznych przypadkach, aby nie dopuścić do dalszego upowszechniania opinii, że kto ma stosowne układy w organach ścigania, ten może kpić z prawa i sprawiedliwości? W szczególności - czy Prokuratura nie wypracowała mechanizmów umożliwiających bezstronne sprawdzanie spraw, w których zarzuty są formułowane pod adresem osób z aparatu ścigania? Czy też może mechanizmy te stosuje w sposób selektywny?
Z poważaniem
Poseł Jan Łopuszański
Warszawa, dnia 16 czerwca 2005 r.