Szanowny Panie Ministrze! Reforma ubezpieczeń społecznych jako reforma o wielkim zasięgu społecznego oddziaływania stanowi
Szanowny Panie Ministrze! Reforma ubezpieczeń społecznych jako reforma o wielkim zasięgu społecznego oddziaływania stanowi przełom na polskim rynku ubezpieczeniowym i w polskiej gospodarce wolnorynkowej. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 1998 r. nr 137, poz. 887, ze zm.) wchodząc w życie 1 stycznia 1999 r., określa w art. 1 cztery obowiązkowe rodzaje ubezpieczeń społecznych, tj. ubezpieczenie emerytalne, rentowe, w razie choroby i macierzyństwa (chorobowe) i z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (wypadkowe). Zreformowany system ubezpieczeń społecznych oparty na 3-filarowym systemie kapitałowym, będąc obowiązkowym i powszechnym, uwzględnia wszystkie grupy ubezpieczonych, które wymienia art. 6 ww. ustawy, z wyjątkiem rolników indywidualnych i prokuratorów. Do tych osób należą m.in. żołnierze zawodowi, funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Urzędu Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej. Żołnierze oraz funkcjonariusze ww. służb, którzy odeszli lub odejdą ze służby przed nabyciem praw emerytury mundurowej, będą mieli kłopoty z uzyskaniem tego świadczenia, gdyż na kontach nie mają żadnych składek, które pracowałyby na ich przyszłą emeryturę, przez co nie można im naliczać tzw. kapitału początkowego potrzebnego do m.in. obliczenia wysokości przyszłych świadczeń. Problem zwalnianych bez uprawnień osób służb mundurowych będzie narastał jeszcze przez 11 lat - do końca 2013 r.
Z informacji uzyskanych w Departamencie Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej wynika, że w ramach restrukturyzacji armii planowane są kolejne zwolnienia żołnierzy w liczbie kilkudziesięciu tysięcy, w tym osób, które nie nabyły jeszcze uprawnień emerytalnych.
W ostatnim też okresie Zakład Ubezpieczeń Społecznych na udokumentowane wnioski o naliczenie kapitału początkowego na dzień 31 grudnia 1998 r. dla byłych żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy ww. służb wydaje decyzje odmowne ze względu na brak przepisów wykonawczych, pozwalających ten kapitał naliczać.
Mając na uwadze obowiązującą zasadę w nowym systemie emerytalnym kapitałowo-repartycyjnym, mówiącą - im większą sumę składek uda się zgromadzić na indywidualnym koncie, tym wyższą otrzymamy w przyszłości emeryturę, zwracam się do pana ministra o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
1. Czy pan minister ma świadomość, iż brak uregulowań prawnych w aktach normatywnych normujących ww. kwestię narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa?
2. Czy pan minister zdaje sobie sprawę z tego, iż dalsze utrzymywanie istniejącego stanu rzeczy spowoduje wzrost zobowiązań skarbu państwa wobec ww. osób w wysokości kilku mld złotych, co jest związane z uiszczeniem składek na ubezpieczenie społeczne obejmujące cały okres służby lub w przypadku wyliczenia kapitału początkowego na 1 stycznia 1999 r. - za okres od 1.01.1999 r. do dnia zwolnienia?
3. Czy pan minister i rząd RP uznają za stosowne i niezbędne podjęcie w pilnym trybie inicjatywy ustawodawczej zmierzającej do wprowadzenia przepisów prawnych rozwiązujących ww. problem, kierując się zasadą sprawiedliwości społecznej?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 17 maja 2002 r.