Szanowny Panie Ministrze! Na podstawie art. 3 ust. 8 ustawy z dnia 11 maja
Szanowny Panie Ministrze! Na podstawie art. 3 ust. 8 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (DzU nr 63, poz. 639 z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rada Ministrów ustala w drodze rozporządzenia roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych. Generalnie trzeba uznać to rozwiązanie za prawidłowe i pożądane.
Należy przypuszczać, że w przypadku niektórych rodzajów odpadów, których odzysk i recykling nie był dotąd prowadzony lub był prowadzony w znikomych ilościach i wynikał raczej z indywidualnego interesu podmiotów gospodarczych, takie rozwiązanie jest prawidłowe, gdyż pozwala uzyskać zamierzony przez ustawodawcę efekt ekologiczny i ekonomiczny.
Natomiast w przypadku olejów odpadowych (przepracowanych) ustalanie wskaźnika odzysku i recyklingu budzi poważne wątpliwości. Dotychczasowe doświadczenia krajowe i państw Unii Europejskiej potwierdzone opinią naukowców z Krakowskiego Instytutu Technologii Nafty pokazują, że praktyczne możliwości odzysku olejów odpadowych to ponad 40% masy z ilości olejów smarnych wprowadzonych na rynek w danym roku.
Szacunkowe wyliczenia na 2002 r. wskazują że sprzedaż olejów smarnych na rynek krajowy będzie oscylować w granicach 250 tys. ton. Jeżeli tak się stanie, to możliwa do zebrania ilość oleju odpadowego powinna wynieść ok. 100 tys. ton (40% z 250 tys. ton). Jednak Rada Ministrów w wydanym rozporządzeniu zakłada wskaźnik odzysku olejów odpadowych na poziomie 30%, tj. 75 tys. ton, i mimo istnienia obowiązku poddania ich w pierwszej kolejności regeneracji (metoda recyklingu - art. 39 pkt 1 ustawy o odpadach) ograniczyła ten obowiązek, ustalając wskaźnik recyklingu (regeneracji) na poziomie 15%, czyli 37,5 tys./ton.
W krajach Unii Europejskiej, na których ustawodawstwie wzorujemy swoje przepisy, dyrektywa 75/439/EWG dotycząca gospodarowania olejami odpadowymi (przepracowanymi) w art. 3 pkt 1 jasno określa priorytet regeneracji jako najbardziej pożądanej metody zagospodarowania olejów odpadowych i nie wprowadza żadnych ˝wskaźników odzysku˝, wychodząc zapewne z założenia, że każdą możliwą do odzyskania ilość tego niebezpiecznego odpadu należy zebrać i zagospodarować.
Wpisany w naszym ustawodawstwie w art. 39 ust. 1 ustawy o odpadach priorytet regeneracji, tj. ˝oleje odpadowe powinny być w pierwszej kolejności poddane odzyskowi przez regenerację˝ powinien być tak rozumiany, że ˝ta pierwsza kolejność regeneracji˝ obowiązuje od pełnego wykorzystania istniejących w kraju zdolności regeneracji. W przeciwnym przypadku ustawodawca (Rada Ministrów) świadomie decyduje o niewykorzystaniu jednego z aktualnie najnowocześniejszych w Europie zespołu instalacji do regeneracji olejów przepracowanych, jaki wybudowano i uruchomiono w rafinerii ˝Jedlicze˝.
Moim zdaniem ustalanie dla tak specyficznego odpadu niebezpiecznego, jakim są oleje odpadowe, wskaźnika odzysku i recyklingu w ogóle, a już znacznie poniżej faktycznej możliwości, uważam za szkodliwe i oczekuję na taką zmianę w przepisach, która pozwoli wyeliminować ww. nieprawidłowości.
Proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy zasadne jest ustalanie rocznych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych w przypadku olejów odpadowych?
Z poważaniem
Poseł Tadeusz Ferenc
Rzeszów, dnia 4 czerwca 2002 r.