Od lat armia nasza oczekuje faktycznego programu restrukturyzacji przemysłu zbrojeniowego przy szczególnym uwzględnieniu przemysłu
Od lat armia nasza oczekuje faktycznego programu restrukturyzacji przemysłu zbrojeniowego przy szczególnym uwzględnieniu przemysłu lotniczego. Przemysł lotniczy charakteryzuje się koniecznością długookresowego planowania i dużą kapitałochłonnością. We wszystkich krajach członkowskich NATO tamtejsze rządy wspierają własny przemysł zbrojeniowy, przy jednocześnie obserwowanym zjawisku jego konsolidacji. Jedynie w Polsce przemysł zbrojeniowy w tym czasie poddawany jest prawom wolnego rynku i rozdrabnianiu.
Nasza armia, powołując się na znaną sytuację budżetową, od wielu lat nie definiuje ostatecznych oczekiwań od narodowego przemysłu zbrojeniowego. W międzyczasie nadmiernie rozbudzane były nadzieje w polskim wojsku związane z zakupem przez Polskę samolotu wielozadaniowego i śmigłowca uderzeniowego.
Społeczeństwo polskie obserwuje, że decydenci zapomnieli, iż w Polsce jest własny przemysł obronny, w tym lotniczy, ponadto w eksploatacji znajdują się setki wyprodukowanych w kraju samolotów i śmigłowców. Niekwestionowany jest fakt, że dotychczasowa realizacja restrukturyzacji i prywatyzacji przemysłu obronnego nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.
Lekceważone są nacechowane troską opinie takich ośrodków jak Rada Naukowa Instytutu Lotnictwa i Krajowa Rada Lotnictwa.
W trosce o niedopuszczenie do bezpowrotnej straty przez budżet państwa nakładów dotychczas poniesionych na realizację programu I-22 ˝Iryda˝ z napędem K-15 ˝Kaszub˝ w szacunkowej kwocie 300 mln USD konieczne staje się dokończenie tego programu i wykorzystanie istniejących 17 egzemplarzy samolotów ˝Iryda˝ w siłach zbrojnych z uwzględnieniem potrzeb Marynarki Wojennej.
Wobec przedstawionych okoliczności stawiam następujące pytania:
1. Jakie są dotychczasowe faktyczne koszty budżetu państwa związane z zaniechaniem dokończenia programu ˝Iryda˝?
2. Czy i kiedy MON podejmie działania dla wznowienia programu ˝Iryda˝?
3. Co jest przeszkodą uniemożliwiającą przekazanie 17 samolotów I-22 z dyspozycji Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (które tych samolotów nie chce) do dyspozycji Dowództwa Marynarki Wojennej (które te samoloty chce wykorzystywać do lotów patrolowych)?
4. Czy obecny rząd ma świadomość że ewentualne przerwanie programu rządowego ˝Iryda˝ oznaczać będzie złomowanie zbudowanych 17 samolotów, a polski przemysł lotniczy straci szansę wykorzystania ewentualnego offsetu z powodu utraty możliwości wysoko zaawansowanej technologicznie kooperacji (zniweczony zostanie dorobek kilku pokoleń konstruktorów i wykonawców samolotów na potrzeby obronności)?
5. Czy nie dostrzega się szansy produkcji i eksportu tych samolotów do ościennych krajów, gdy tylko znajdą się w użytkowaniu w polskich siłach zbrojnych? Tego rodzaju sygnały od potencjalnych importerów pojawiają się od dawna.
6. Czy i ewentualnie kiedy dojdzie do powołania Polskiego Koncernu Lotniczego obejmującego polskie spółki zakładów lotniczych?
7. Kto ponosi odpowiedzialność za dotychczasowy bezwład organizacyjny w realizacji strategicznych programów rządowych o nazwach: ˝Iryda˝, ˝Loara˝, ˝Goryl˝, ˝Huzar˝ i jakie zostały wyciągnięte konsekwencje w stosunku do osób winnych zaniedbań?
Z wyrazami szacunku
Poseł Zdzisław Jankowski
Warszawa, dnia 9 października 2002 r.