Ustawa o powszechnym obowiązku obrony RP z dnia 21 listopada 1967 r. określa obronę
Ustawa o powszechnym obowiązku obrony RP z dnia 21 listopada 1967 r. określa obronę ojczyzny jako sprawę i obowiązek wszystkich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Artykuł 4 ust. 1 ww. ustawy określa, że ˝w ramach powszechnego obowiązku obrony obywatele polscy są obowiązani do pełnienia służby wojskowej...˝, a art. 55 ust. 1 pkt 1 wymienia jako jedną z możliwości spełnienia tego obowiązku: przez odbycie zasadniczej służby wojskowej przez poborowych.
Problem, który chcę poruszyć, dotyczy właśnie poborowych gotowych rzetelnie spełnić swoje obywatelskie obowiązki, lecz jednocześnie krytykujących jedno z rozwiązań ww. ustawy. Mianowicie, art. 72 ust. 1 mówi: ˝koszty przejazdu osób powołanych do czynnej służby wojskowej oraz przejazdu osób zwolnionych z tej służby do miejsca pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące ponoszą organy wojskowe˝. Natomiast ˝dniem powołania do czynnej służby wojskowej jest określony w karcie powołania dzień stawienia się do tej służby˝ (art. 60 ust. 3 ww. ustawy).
Z przedstawionych powyżej zapisów ustawowych oraz powszechnie znanej praktyki stosowanej w wojskowych komisjach uzupełnień wynika, że poborowi koszty przejazdu z miejsc zamieszkania do jednostek, w których mają rozpocząć odbywanie służby wojskowej, muszą pokryć we własnym zakresie i nie mogą liczyć na jakąkolwiek refundację z budżetu. Dlatego uważam, że uregulowania w tym temacie powinny jak najszybciej ulec zmianie, tak aby spełnianie zaszczytnego obowiązku wobec kraju nie było dodatkowym obciążeniem dla poborowych i ich rodzin.
Pragnę poznać opinię pana ministra w tej dotyczącej wielu młodych Polaków sprawie. Chcę zapytać, czy zamierza pan zaproponować konieczne poprawki ustawowe, które pozwolą finansować przejazdy rozpoczynających zasadniczą służbę wojskową poborowych z budżetu państwa?
Z poważaniem
Poseł Aleksander Grad
Tarnów, dnia 29 listopada 2002 r.