Szanowny Panie Premierze! Do mojego biura poselskiego często docierają sygnały dotyczące problemów z interpretacją
Szanowny Panie Premierze! Do mojego biura poselskiego często docierają sygnały dotyczące problemów z interpretacją zapisu art. 21b ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 11, poz. 50, z późn. zm.).
Cytowany wyżej przepis stawia firmom, które chcą dokonywać sprzedaży produktów zagranicznych osobom fizycznym i dokonywać zwrotu podatku VAT zawartego w ich cenie (tzw. sprzedaż TAX FREE), wymóg osiągnięcia minimalnego obrotu w wysokości 400 000 zł.
Niektóre z firm zajmujących się tego typu działalnością osiągnęły minimalny wymagany poziom obrotów w latach poprzednich, dopełniając także pozostałych koniecznie wymaganych prawem warunków do dokonywania zwrotu cudzoziemcom podatku VAT. Problem powstaje w sytuacji, gdy jakaś firma w późniejszych latach nie przekroczyła obrotu 400 000 zł.
Wielu przedsiębiorców informowało mnie, że próbując uzyskać w tej sprawie informację w izbach skarbowych, otrzymywali wyjaśnienia, że nieosiągnięcie kwoty z art. 21b ust. 6 nie pozbawia podatnika prawa do dalszego wystawiania faktu TAX FREE. Wspomniany wymóg kwotowy, zdaniem organów skarbowych, miał zastosowanie jedynie w pierwszym roku wystawiania faktur TAX FREE i w kolejnych latach nie ma znaczenia.
Tymczasem niektóre z urzędów skarbowych, przeprowadzając kontrole, zarzucały takim podatnikom naruszenie art. 21b ust. 6 wymienionej ustawy, naliczając przy tym kwotę zaległego podatku, który został faktycznie zwrócony osobom zagranicznym. Ponadto niektóre urzędy skarbowe w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej dokonywały zajęcia zabezpieczającego do wysokości przewidywanej kwoty zobowiązania podatkowego.
Zdaniem przedsiębiorców zajmujących się tego typu działalnością i wielu ekspertów kontrolujący niewłaściwie interpretują omawiany przepis. Zgodnie z art. 21b ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT sprzedawcy muszą zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach. Jedną z tych zasad podaje art. 21c ust. 1, który stanowi, że ˝zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar za granicę nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu˝. Jeżeli ten warunek został spełniony, to zakup dokonany od października do grudnia poprzedniego roku uprawnia podróżnego do zwrotu podatku VAT zawartego w fakturach TAX FREE maksymalnie do marca roku następnego. Sprzedawca w takim wypadku nie ma prawa do odmowy zwrotu tegoż podatku, ˝zasłaniając się˝ art. 21b ust. 6, tj. tym, że nie osiągnął wymaganej kwoty 400 000 zł. Takie zachowanie podważałoby zaufanie do firmy sprzedającej towar podróżnym, a szerzej zaufanie od stosowanego w naszym kraju prawa podatkowego. Od strony finansowej prowadziłoby to do absurdalnej sytuacji, w której od jednej sprzedaży podatnik odprowadzałby dwukrotnie podatek VAT, raz do urzędu skarbowego a drugi raz jako zwrot podróżnym.
Stanowisko kontrolujących jest niezgodne także z interpretacją systemową. Podobne uwarunkowania kwotowe zastosowano odnośnie do kas fiskalnych czy objęcia obowiązkiem opłacania podatku VAT z powodu przekroczenia kwoty obrotu w poprzednim czy obecnym roku podatkowym. Nieosiągnięcie wymaganych kwot w latach następnych nie zmienia faktu, że podatnik nadal jest obowiązany dokonywać sprzedaży przy pomocy kas fiskalnych oraz uzyskania zwolnienia podmiotowego. Identyczny mechanizm ma zastosowanie odnośnie do sprzedaży podróżnym.
Wprowadzenie przepisów odnośnie do zwrotu podatku VAT podróżnym miało na celu zwiększenie sprzedaży oferowanych towarów poprzez zachętę w postaci zwrotu podatku VAT. W ostatecznym rozrachunku sprzedaż taka upodabnia się do sprzedaży eksportowej, zaś budżet państwa rekompensuje brak wpływów z podatku VAT wpływami z podatku dochodowego.
Pragnę w tym miejscu przypomnieć, że w roku ubiegłym i bieżącym wiele firm zajmujących się handlem zanotowało znaczny spadek obrotów. W związku z tym wyżej opisany problem dotyczy wielu przedsiębiorstw.
Mając na uwadze powyższe fakty, proszę pana premiera o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy zawarty w art. 21b ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 11, poz. 50, z późn. zm.) zapis o wymaganym progu kwotowym obrotu ma zastosowanie jedynie w pierwszym roku wystawiania faktur TAX FREE i w kolejnych latach nie ma znaczenia?
2. Dlaczego Ministerstwo Finansów nie wydało jednolitej interpretacji wspomnianego przepisu?
3. Dlaczego dopuszczono do takiej sytuacji, gdy izby skarbowe domagają się od firm, które zwróciły już VAT zawarty w cenie towarów cudzoziemcom, zapłacenia tego podatku skarbowi państwa?
4. Jakie kroki zamierza pan przedsięwziąć, by rozwiązać zasygnalizowany problem?
Z góry dziękuję za odpowiedź na powyższe pytania.
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Zbigniew Janowski
Warszawa, dnia 11 grudnia 2002 r.