Szanowny Panie Ministrze! Pragnę zwrócić się do pana w bardzo istotnej sprawie dla polskich
Szanowny Panie Ministrze! Pragnę zwrócić się do pana w bardzo istotnej sprawie dla polskich rolników. Wszyscy jesteśmy zainteresowani rozwiązaniem problemu polskich rolników i wszyscy są zgodni, że taka sytuacja nie może trwać dłużej.
Nie możemy powiedzieć, że rolnicy nie zarabiają na sprzedaży żywca, oni tracą, dopłacając do każdej sprzedanej sztuki. Wysokie koszty produkcji powiększają również opłacane przez rolników świadectwa zdrowia zwierząt. Przed każdym wywozem zwierzęcia na skup lekarz weterynarii bada je, wystawiając świadectwo i pobierając opłatę 17,66 zł za badane od 1 szt. do 5 szt., za każdą następną przebadaną pobiera 1,21 zł za świadectwo plus dojazd do gospodarstwa. Koszt jest olbrzymi, biorąc pod uwagę nie tylko mały zysk rolnika ze sprzedaży, ale stratę.
Następnie pośrednik kupujący ze skupu ponownie opłaca lekarza weterynarii, który znowu pobiera te same opłaty za wystawione świadectwa zdrowia tuczników. Okazuje się, że na każde zwierzę wydawane są 2 świadectwa, a opłata ponoszona jest dwa razy. Koszty te są bardzo duże, biorąc również pod uwagę, jak niskie są ceny skupu żywca.
Dlatego proszę o odpowiedź:
1) Dlaczego producenci żywca są zmuszeni utrzymywać lekarzy weterynarii? Tak wysokie opłaty za wydawane świadectwa, niestety, zmuszają do wyciągania takich wniosków.
2) Dlaczego koszty tych opłat za wydawane świadectwa zdrowia tuczników są tak wysokie, biorąc pod uwagę realne zyski dla samych producentów?
3) Czy koszty świadectw można obniżyć do 1,20 zł od wydawanego świadectwa dla każdej sztuki tucznika i zlikwidować opłatę za świadectwo, którą ponosi kupujący ze skupu? W przypadku jednak, gdy istnieje obowiązek wystawienia takiego świadectwa również kupującemu ze skupu żywca, proponuję zmniejszenie opłaty i rozłożenie jej w kwocie po 0,50 zł za każde świadectwo przy sprzedaży i kupnie tuczników.
4) Dlaczego ceny skupu żywca są tak katastrofalnie małe, powodując olbrzymie straty w produkcji?
Z poważaniem
Poseł Renata Beger
Warszawa, dnia 10 lutego 2003 r.