Nowy, jednostopniowy system specjalizacji lekarskich został wprowadzony rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z
Nowy, jednostopniowy system specjalizacji lekarskich został wprowadzony rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (DzU nr 31, poz. 302). W przytoczonym rozporządzeniu w § 1 zarówno w wykazie specjalności lekarskich w podstawowych i szczegółowych dziedzinach medycyny nie uwzględniono specjalizacji z zakresu otolaryngologii dziecięcej. Przyjęcie przez poprzednie władze Ministerstwa Zdrowia takiego rozwiązania stało się przyczyną licznych apeli i interwencji przekazanych na nasze ręce przez zainteresowane środowiska medyczne, poparte opiniami uznanych autorytetów międzynarodowych z dziedziny otolaryngologii dziecięcej. Pragniemy nadmienić, że nie jest nam znana przyczyna takich, a nie innych rozstrzygnięć, które były podstawą konstrukcji cytowanego wyżej rozporządzenia. Nie możemy się również zwrócić do Krajowej Rady Specjalizacji Lekarskich, niewątpliwie przygotowanej merytorycznie do udzielenia nam rzeczowej odpowiedzi, bo ta od września 2001 r. zaprzestała swojej działalności.
W opinii Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Otolaryngologów - Chirurgów Głowy i Szyi, w którym działa i istnieje sekcja otolaryngologii dziecięcej, obecna sytuacja otolaryngologii dziecięcej budzi poważny niepokój. Uważa się, że brak możliwości specjalizacji w tej dziedzinie medycyny może bezpowrotnie zahamować rozwój tej specjalizacji, co w efekcie doprowadzi do pogorszenia wyników leczenia dzieci ze schorzeniami laryngologicznymi. W podobnym tonie wypowiadają się światowe autorytety w tej dziedzinie.
Ważnym aspektem braku wydzielonej specjalizacji otolaryngologii dziecięcej jest łamanie Europejskiej Karty Praw Dziecka w Szpitalu, gdzie w pkt. 6 zawarte jest następujące wskazanie: ˝Dzieci powinny przebywać w szpitalu z dziećmi o podobnych potrzebach rozwojowych. Nie należy umieszczać dzieci w oddziałach dla dorosłych˝.
Biorąc powyższe pod uwagę, zwracamy się do pana ministra o udzielenie nam wyczerpujących odpowiedzi na następujące pytania:
1) Czy istnieje możliwość takiej nowelizacji rozporządzenia, która uwzględni możliwość specjalizacji w zakresie otolaryngologii dziecięcej?
2) Czy ministerstwo, w przypadku braku uznania specjalizacji z zakresu otolaryngologii dziecięcej, nie rozważa wprowadzenia tej specjalizacji jako specjalizacji szczegółowej?
3) Czy istnieje możliwość kształcenia lekarzy w kierunku subspecjalizacji medycznej?
Reasumując, uważamy, że pozbawienie możliwości kształcenia lekarzy w zakresie otolaryngologii dziecięcej spowoduje spadek opieki i tym samym zaniechanie leczenia wielu jednostek chorobowych wieku dziecięcego, co w konsekwencji może doprowadzić do powikłań i konieczności wielokrotnie większych nakładów na ich leczenie w późniejszym okresie życia.
Z poważaniem
Posłowie Bolesław Piecha
i Przemysław Gosiewski
Warszawa, dnia 25 marca 2003 r.