Szanowny Panie Ministrze! Stan faktyczny stanowiący kontekst złożonej interpelacji. Dnia 25 lutego 2002 r.
Szanowny Panie Ministrze! Stan faktyczny stanowiący kontekst złożonej interpelacji.
Dnia 25 lutego 2002 r. zostało uruchomione Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Tarnowie. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2002 r. o świadczeniu usług ratownictwa medycznego (DzU nr 241, poz. 2073) ˝Wydatki pozapłacowe w centrach powiadamiania ratunkowego, które spełniają wymagania ustawy oraz zostały dofinansowane od roku 2002 w ramach programu Zintegrowane Ratownictwo Medyczne, finansowane są z rezerwy celowej budżetu państwa w formie dotacji celowej na zadania z zakresu administracji rządowej dla właściwej jednostki samorządu terytorialnego˝.
W roku 2002 Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Tarnowie z przyczyn od niego niezależnych ww. dofinansowania nie otrzymało. Zaś koszty funkcjonowania CPR obciążały tymczasem Powiatową Stację Pogotowia Ratunkowego w Tarnowie i Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w Tarnowie, co znacznie pogorszyło ich sytuację finansową. W trosce o mieszkańców miasta i powiatu tarnowskiego, dla których funkcjonowanie Centrum stanowi istotny element zapewniający odpowiedni stan i poziom bezpieczeństwa, zwracam się do pana ministra z interpelacją w tej kwestii. Pragnę zaznaczyć, że CPR w Tarnowie jest jednym z pierwszych w kraju zintegrowanych systemów ratownictwa, który działa już od roku. Korzyści z tej decyzji są konkretne np. skrócił się czas dojazdu do oczekujących pomocy, sprawniej działa rejestracja wezwań i archiwizacja prowadzonych rozmów. Teraźniejszy stan CPR to wynik zakończenia w 2002 r. pierwszego etapu budowy systemu. W obecnej chwili pogotowie stoi przed dużym problemem. Brakuje niestety środków na bieżące utrzymanie służb ratowniczych (a takowe jako rezerwa celowa są w dyspozycji ministra zdrowia), konieczna jest także wymiana dwóch karetek ogólnolekarskich na karetki wypadkowe. Zakupienie nowych samochodów zgodnych ze standardami karetek ˝W˝ jest możliwe z centralnego rozdzielnika Ministerstwa Zdrowia. Nie wspomnę już o rozbudowie CPR, czyli drugim etapie tworzenia nowoczesnego systemu ratownictwa. Realizacja tych zamierzeń w sposób zasadniczy poprawiłaby możliwości operacyjne Straży Pożarnej i Pogotowia Ratunkowego, a jednocześnie, co bardzo istotne, przyniosłaby oszczędności dla budżetu państwa.
Kompleksowość realizowanych zagadnień oraz praktyczne potwierdzenie funkcjonalności już wdrożonych rozwiązań systemowych w pełni uzasadnia realizację kolejnych etapów budowy będących elementami doskonalenia systemu ratowniczego na terenie powiatu tarnowskiego. Dobra jakość i czas realizowanych przez Pogotowie Ratunkowe w Tarnowie usług ma pozytywny wpływ na obniżanie wskaźnika umieralności przedszpitalnej, jak również powoduje, że w okresie ostatniego roku nie odnotowano żadnych istotnych skarg ze strony pacjentów. Okoliczności te świadczą o tym, iż CPR w Tarnowie należycie spełnia cel, w jakim zostało utworzone, a zatem niewskazanym jest blokowanie jego dalszego rozwoju, do czego niestety dochodzi z powodu braku środków finansowych. W tym miejscu chcę zaznaczyć, iż o środki na rozbudowę systemu CPR wystąpił do ministra zdrowia starosta tarnowski w dniu 12 maja 2003 r. (znak: WEŹ.III-0718/23/02). Dokument ten ponownie złożony został na ręce ministra zdrowia w dniu 1 marca 2003 r. w czasie jego wizyty w Tarnowie.
Biorąc pod uwagę przytoczone argumenty zwracam się do pana z pytaniami:
1. Dlaczego Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Tarnowie nie otrzymało w 2002 i 2003 r. ustawowo należnego mu dofinansowania?
2. Czy w chwili obecnej możliwe jest dofinansowanie rozbudowy systemu Centrum Powiadamiania Ratunkowego z budżetu państwa, aby nie hamować jego rozwoju?
3. Jaka jest możliwość przydzielenia środków z rezerwy celowej ministra zdrowia na bieżące utrzymanie Centrum Powiadamiania Ratunkowego?
3. Jakie środki poczyni pan, by wywiązać się ze swych ustawowych obowiązków, jakie ma wobec Centrum Powiadamiania Ratunkowego?
Z poważaniem
Poseł Barbara Marianowska
Warszawa, dnia 23 maja 2003 r.